NAUKA

NASA poinformowała, że asteroida 2024 YR4 nie uderzy w Księżyc w grudniu 2032 roku. Decyzję oparto na nowych obserwacjach wykonanych przez Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba 18 i 26 lutego. Dane pozwoliły doprecyzować orbitę obiektu i usunąć wcześniejszą niepewność co do jego przelotu.

Wcześniejsze analizy wskazywały, że prawdopodobieństwo zderzenia z Księżycem wynosiło 4,3 proc. NASA podała, że asteroida minie Księżyc 22 grudnia 2032 roku w odległości około 21,2 tys. km. Agencja przypomniała, że wcześniej wykluczono także istotne ryzyko zderzenia 2024 YR4 z Ziemią.

Obiekt należy do grupy ciał bliskich Ziemi i pozostaje objęty monitoringiem w ramach działań obrony planetarnej. Nowe dane wykluczyły scenariusz zderzenia z Księżycem rozważany w poprzednich analizach.

NASA opublikowała 4 marca 2026 roku zdjęcie wykonane podczas całkowitego zaćmienia Księżyca z 3 marca 2026 roku. Fotografia przedstawia Księżyc częściowo przesłonięty cieniem Ziemi nad grzbietem w miejscowości Knolls w stanie Utah. Według opisu NASA ujęcie zarejestrowano w fazie, gdy Księżyc wychodził z umbra, czyli najciemniejszej części cienia Ziemi. Autorem zdjęcia jest Bill Dunford, a materiał został udostępniony przez NASA. Publikacja jest częścią pakietu materiałów edukacyjnych dotyczących zaćmień i obserwacji nieba.

NASA wskazuje, że całkowite zaćmienia Księżyca zachodzą, gdy Księżyc przechodzi przez cień Ziemi, a jego tarcza może przyjmować czerwonawe zabarwienie. Materiał zawiera opis obserwacji oraz odnośniki do dodatkowych zasobów o zjawisku. Zdjęcie dokumentuje przebieg zjawiska widocznego 3 marca w zależności od stref czasowych i położenia obserwatorów.

Human Biome S.A. oraz Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu realizują projekt opracowania doustnej formy terapii FMT w postaci ekobiotyku zawierającego skoncentrowaną i utrwaloną ludzką mikrobiotę jelitową wraz z macierzą zewnątrzkomórkową. Projekt jest prowadzony w ramach programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki. Celem jest przygotowanie preparatu przeznaczonego do leczenia zakażeń Clostridioides difficile.

W ramach prac zaplanowano standaryzację procesu wytwarzania mikrobioty do jej utrwalania oraz opracowanie metod oceny żywotności i bioróżnorodności preparatów z użyciem technik mikrobiologicznych, molekularnych i cytometrycznych. Przewidziano porównanie czterech metod utrwalania i wybór najkorzystniejszej z nich. W projekcie zaplanowano opracowanie procesu kapsułkowania, który ma chronić mikroorganizmy przed tlenem i umożliwiać skuteczne uwolnienie w jelicie grubym.

Założono badania skuteczności w modelu zwierzęcym, w tym porównanie kapsułkowanego preparatu z referencyjnym preparatem mrożonym. W dokumentacji wskazano wymagania dla rezultatu, w tym możliwość przechowywania w temperaturze około 5°C przez co najmniej 6 miesięcy bez konieczności zamrażania oraz minimalny poziom żywotności bakterii 45%.

NASA ogłosiła 27 lutego 2026 r. aktualizację architektury programu Artemis i dodanie dodatkowej misji w 2027 r. Agencja poinformowała, że plan zakłada ujednolicenie konfiguracji rakiety SLS i statku Orion dla kolejnych lotów. NASA podała, że misja Artemis III ma odbyć się w 2027 r. i obejmować testy systemów oraz procedur na niskiej orbicie okołoziemskiej przed lądowaniem w ramach Artemis IV w 2028 r.

NASA wskazała, że Artemis III ma obejmować manewry spotkania i dokowania z jednym lub dwoma komercyjnymi lądownikami rozwijanymi przez SpaceX i Blue Origin. Agencja zapowiedziała zintegrowane testy systemów, w tym podtrzymywania życia, łączności i napędu, z użyciem połączonych pojazdów. NASA poinformowała też o planowanych testach skafandrów xEVA w ramach zaktualizowanej misji Artemis III. Agencja podała, że szczegółowe cele zmienionej Artemis III zostaną przedstawione później po przeglądach z partnerami przemysłowymi.

NASA przekazała, że 25 lutego 2026 r. rakieta SLS i Orion dla Artemis II zostały przetransportowane z wyrzutni do budynku montażowego w celu usunięcia problemu z przepływem helu do górnego stopnia oraz wykonania dodatkowych prac technicznych. NASA wskazała, że zaktualizowany plan zakłada co najmniej jedno lądowanie na Księżycu w każdym kolejnym roku po pierwszym lądowaniu w ramach nowej sekwencji misji.

GSK poinformowała o wynikach dwóch badań klinicznych fazy III, B-Well 1 i B-Well 2, oceniających bepirovirsen u osób z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B. W obu badaniach osiągnięto główny punkt końcowy. Badania objęły ponad 1 800 uczestników w 29 krajach. Bepirovirsen jest lekiem badanym z grupy antysensownych oligonukleotydów, podawanym przez określony czas w połączeniu ze standardową terapią. Główny punkt końcowy zdefiniowano jako utratę antygenu powierzchniowego HBV (HBsAg) oraz utrzymanie niewykrywalnego poziomu DNA wirusa po zakończeniu leczenia.

Spółka zapowiedziała złożenie wniosków rejestracyjnych na wybranych rynkach od pierwszego kwartału 2026 roku. Szczegółowe dane mają zostać przedstawione na jednym z nadchodzących kongresów naukowych. Przewlekłe zakażenie HBV pozostaje jedną z głównych przyczyn chorób wątroby na świecie.

Naukowcy z kilku uniwersytetów opublikowali wyniki badań nad przyczyną rzadkiego zespołu zakrzepowo-małopłytkowego po ekspozycji na adenowirusy. Artykuł ukazał się w „New England Journal of Medicine” 12 lutego 2026 r. Badacze analizowali przypadki vaccine-induced immune thrombocytopenia and thrombosis (VITT), występujące po szczepionkach wektorowych opartych na adenowirusach oraz po naturalnej infekcji adenowirusowej. Stwierdzono, że VITT wiąże się z reakcją immunologiczną skierowaną pierwotnie przeciwko białku wirusowemu pVII.

U nielicznych osób układ odpornościowy wytworzył specyficną somatyczną mutację w genach przeciwciał, która sprawiła, że przeciwciała zaczęły wiązać własne białko PF4 zamiast antygenu wirusowego. Ta reaktywność przeciw PF4 prowadzi do aktywacji płytek krwi i powstawania zakrzepów. Mutację wykryto we wszystkich badanych przeciwciałach od pacjentów z VITT, a przywrócenie jej do formy pierwotnej eliminuje zdolność do indukowania zakrzepów. Badania wskazują, że samo nosicielstwo określonych wariantów genów przeciwciał nie jest wystarczające; konieczna jest dodatkowa, bardzo rzadka mutacja. Wyniki dostarczają molekularnego wyjaśnienia mechanizmu, w którym normalna odpowiedź immunologiczna wobec adenowirusa w rzadkich przypadkach przenosi się na autoagresję wobec PF4.

Badanie dostarcza narzędzi do dalszej analizy rzadkich odpowiedzi immunologicznych i potencjalnych usprawnień w projektowaniu szczepionek adenowirusowych.

NASA poinformowała o zakończeniu kluczowego etapu testów skafandra przeznaczonego do misji księżycowych programu Artemis. Testy odbyły się w Stanach Zjednoczonych w warunkach symulujących środowisko powierzchni Księżyca. Próby obejmowały ocenę mobilności, systemów podtrzymywania życia oraz odporności materiałów na pył księżycowy. Skafander ma umożliwić astronautom wykonywanie spacerów kosmicznych podczas przyszłych misji załogowych.

Projekt jest realizowany we współpracy z podmiotem komercyjnym wybranym przez agencję. Zakończony etap testów jest wymagany przed dopuszczeniem systemu do kolejnych prób certyfikacyjnych. NASA planuje wykorzystać skafander w misji Artemis III, której celem jest lądowanie ludzi na Księżycu. Kolejne testy obejmą integrację skafandra z pozostałymi systemami misji.