Na świecie dziewięć państw posiada broń jądrową: Stany Zjednoczone, Rosja, Wielka Brytania, Francja, Chiny, Indie, Pakistan, Korea Północna i Izrael. W NATO odstraszanie nuklearne opiera się na siłach strategicznych Sojuszu, w tym przede wszystkim Stanów Zjednoczonych, oraz na niezależnych siłach strategicznych Wielkiej Brytanii i Francji. Część państw NATO uczestniczy w modelu „nuclear sharing”, w ramach którego na ich terytorium utrzymywane są amerykańskie bomby jądrowe B61. Do państw wskazywanych jako goszczące te zasoby zalicza się Belgię, Niemcy, Włochy, Holandię i Turcję.

Stany Zjednoczone deklarują rozszerzone odstraszanie wobec sojuszników w regionie Indo-Pacyfiku, w tym wobec Japonii. USA deklarują również rozszerzone odstraszanie wobec Republiki Korei, określane jako „nuclear umbrella”. Odstraszanie w ramach parasola nuklearnego obejmuje zobowiązania sojusznicze oraz planowanie na wypadek zagrożenia użyciem broni jądrowej. Rozmieszczenie i rola elementów odstraszania są ustalane w ramach polityk bezpieczeństwa i porozumień sojuszniczych.

Amerykański okręt podwodny zatopił irański okręt wojenny IRIS Dena u południowego wybrzeża Sri Lanki. Sekretarz obrony USA Pete Hegseth poinformował 4 marca 2026 roku, że atak przeprowadzono na wodach międzynarodowych i użyto torpedy. Zastępca ministra spraw zagranicznych Sri Lanki przekazał, że w wyniku uderzenia zginęło co najmniej 80 osób.

Minister spraw zagranicznych Sri Lanki Vijitha Herath podał, że na pokładzie znajdowało się 180 osób. Sri Lanka rozpoczęła akcję poszukiwawczo-ratowniczą po odebraniu sygnału alarmowego z jednostki. Marynarka Sri Lanki uratowała 32 osoby i przewiozła je do szpitala w porcie Galle. Według władz Sri Lanki okręt wracał do Iranu z portu we wschodnich Indiach. Jednostka brała wcześniej udział w ćwiczeniach morskich w Zatoce Bengalskiej w dniach 18–25 lutego. Poszukiwania kolejnych ocalałych są kontynuowane.

Rada Bezpieczeństwa ONZ wydała 3 marca 2026 roku oświadczenie w sprawie Libii, wzywając libijskich interesariuszy do pełnego zaangażowania w proces polityczny. Rada potwierdziła poparcie dla działań specjalnej przedstawicielki sekretarza generalnego ONZ ds. Libii, Hanny Tetteh, oraz jej mapy drogowej ogłoszonej 21 sierpnia 2025 roku. W oświadczeniu zaapelowano o udział w procesie „w pełni, poważnie i bez zwłoki” oraz o gotowość do kompromisu. Podkreślono znaczenie postępów w kierunku ujednolicenia instytucji państwa, w tym struktur wojskowych i bezpieczeństwa. Rada zwróciła uwagę na potrzebę ochrony jedności i niezależności wymiaru sprawiedliwości.

Wskazano na centralną rolę ONZ w ułatwianiu procesu, który ma mieć charakter libijski i być prowadzony oraz posiadany przez Libijczyków. Nie ogłoszono nowych terminów wyborów ani dat kolejnych etapów, koncentrując się na wezwaniu do przyspieszenia działań politycznych. Libia pozostaje podzielona między rywalizujące ośrodki władzy, a impas polityczny utrzymuje się mimo kolejnych inicjatyw mediacyjnych.

Ministerstwo obrony Turcji poinformowało 4 marca 2026 roku o zniszczeniu pocisku balistycznego wystrzelonego z Iranu, który leciał w kierunku tureckiej przestrzeni powietrznej. Według komunikatu obiekt został wykryty po przelocie przez przestrzeń powietrzną Iraku i Syrii. Tureckie władze przekazały, że pocisk został przechwycony i unieszkodliwiony przez sojusznicze środki obrony powietrznej i przeciwrakietowej NATO. Do neutralizacji doszło nad wschodnią częścią Morza Śródziemnego.

Ministerstwo podało, że w zdarzeniu nie odnotowano ofiar ani rannych. Nie wskazano, jaki był konkretny cel pocisku. Turcja oświadczyła, że zastrzega sobie prawo do odpowiedzi na wrogie działania wymierzone w jej terytorium. Ankara wezwała strony do powstrzymania się od kroków, które mogłyby prowadzić do dalszej eskalacji w regionie. Incydent został opisany jako element szerszej serii uderzeń i działań odwetowych prowadzonych w regionie.

Kreml poinformował 4 marca 2026 roku, że prezydent Rosji Władimir Putin spotka się z ministrem spraw zagranicznych Węgier Péterem Szijjártó. Tematem rozmów mają być zakłócenia dostaw ropy rurociągiem Drużba do Węgier i Słowacji. Rosja określa działania Ukrainy jako „szantaż” wobec państw regionu w sprawie tranzytu. Ukraina przekazywała, że rurociąg został poważnie uszkodzony w styczniu w wyniku rosyjskiego ataku i nie może zostać szybko naprawiony. Węgry i Słowacja oskarżały z kolei Ukrainę o celowe opóźnianie napraw z powodów politycznych.

Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow wskazał, że kwestia Drużby będzie jednym z kluczowych punktów spotkania. Nie podano szczegółów dotyczących terminu przywrócenia pełnych przepływów. Spór pozostaje elementem szerszych napięć wokół importu rosyjskiej ropy przez część państw UE.

Szef MSZ Radosław Sikorski poinformował 4 marca 2026 roku, że ewakuacja polskich obywateli z Izraela i Jordanii jest na końcowym etapie. Przekazał, że część osób była wywożona drogą lądową do Egiptu przy wsparciu polskich konsulów, a lotniska w Egipcie pozostają otwarte. Według danych MSZ do tej pory 736 Polaków opuściło Egipt w ramach działań ewakuacyjnych. Jordanię opuściło około 800 osób, w tym około 300 w ciągu ostatniej doby. Sikorski podał, że w Izraelu ma pozostawać około 30 Polaków, którzy mają jeszcze opuścić ten kraj.

Dodał, że z kierunku jordańskiego nie ma już nowych zgłoszeń wymagających ewakuacji. Szef MSZ wskazał, że sytuacja w Libanie jest bardziej skomplikowana niż w Izraelu i Jordanii. Poinformował też, że największe skupisko polskich obywateli w regionie znajduje się w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Dodał, że w najbliższych dniach mają odbywać się liczne loty z ZEA, a polski rząd zabiega o możliwość realizowania części z nich do Warszawy.